محیط کشت سیمون سیترات آگار

محیط کشت سیمون سیترات آگار (Simmon’s Citrate Agar) یک محیط کشت انتخابی است که به طور خاص برای شناسایی باکتری‌هایی طراحی شده است که قادر به استفاده از سیترات به عنوان منبع کربن هستند. این محیط به ویژه برای شناسایی باکتری‌های خانواده انتروباكتریاسه (Enterobacteriaceae) مورد استفاده قرار می‌گیرد و می‌تواند در تشخیص باکتری‌های خاص کمک کند.

ویژگی‌های محیط کشت سیمون سیترات آگار

1. منبع کربن: این محیط حاوی سیترات به عنوان تنها منبع کربن است و باکتری‌هایی که قادر به تخمیر سیترات هستند، در این محیط رشد می‌کنند.

2. نشانگر رنگی: محیط کشت سیمون سیترات آگار دارای نشانگر رنگی (معمولاً بروموتیمل بلو) است که تغییر رنگ آن به رنگ آبی در نتیجه تخمیر سیترات توسط باکتری‌ها رخ می‌دهد. این تغییر رنگ به آسانی قابل مشاهده است.

3. کاربردهای متنوع: این محیط کشت در آزمایشگاه‌های میکروبیولوژی برای شناسایی و جداسازی باکتری‌های خاص و بررسی توانایی‌های متابولیکی آنها استفاده می‌شود.

کاربردهای محیط کشت سیمون سیترات آگار

• شناسایی باکتری‌های خاص: این محیط به شناسایی باکتری‌هایی مانند کلبسیلا (Klebsiella) و سیتروباکتر (Citrobacter) که توانایی استفاده از سیترات را دارند، کمک می‌کند.
• آزمایش‌های میکروبی: در تحقیقات میکروبی، برای مطالعه ویژگی‌های بیولوژیکی باکتری‌ها و بررسی توانایی‌های متابولیکی آنها به کار می‌رود.
• آزمایش‌های آب و مواد غذایی: این محیط در آزمایشگاه‌های کنترل کیفیت برای شناسایی آلودگی‌های باکتریایی در نمونه‌های آب و مواد غذایی مورد استفاده قرار می‌گیرد.

نتیجه‌گیری

 یکی از ابزارهای حیاتی در تشخیص و شناسایی باکتری‌ها است که به آزمایشگاه‌ها کمک می‌کند تا ویژگی‌های متابولیکی باکتری‌ها را بررسی کنند. اگر به دنبال تأمین محیط کشت با کیفیت بالا هستید، با ما تماس بگیرید و از خدمات ما بهره‌مند شوید.

• محیط کشت Simons Citrate Agar این محیط برای تمایز باکتری های گرم منفی بر اساس استفاده از سیترات است.

در آن نمک آمونیوم تنها منبع نیتروژن و سیترات تنها منبع کربن بود.

سپس Simmons در سال ۱۹۲۶ فرمول Koser را با اضافه کردن آگار ۱.۵% و بروموتیمول بلو اصلاح کرد.

• در میکرو ارگانیسم های قادر به متابولیسم سیترات، به خوبی در محیط کشت سیمون سیترات آگار رشد می کنند.

میکرو ارگانیسم های قادر به استفاده از دی هیدروژن فسفات آمونیوم و سیترات سدیم به عنوان تنها منبع نیتروژن و کربن، در این محیط رشد می کنند و یک واکنش قلیایی ایجاد می کنند.

که توسط تغییر رنگ اندیکاتور بروموتیمول بلو از سبز(خنثی)  به آبی (قلیایی)  نشان داده می شود.